Često postavljana pitanja

Celijakija je trajna nepodnošljivost organizma na protein gluten, a koja spada u grupu autoimunih sistemskih bolesti. Također, to je jedna od najrjeđe dijagnosticiranih, odnosno prepoznatih nasljednih autoimunih bolesti. Kod celijakije je okidač za izbijanje bolesti kontakt sluznice tankog crijeva sa glutenom koji ima destruktivno djelovanje na crijevne resice.

Jedino i samo trajnom bezglutenskom dijetom; potpunim izbacivanjem glutena iz prehrane. A to znači dijeta bez gutena za cijeli život.

Gluten je skladišni protein koji prirodno nalazimo u pšenici, ali to nije jedina žitarica koju celijakičari moraju izbjegavati. Dio glutena koja je najvažniji za proučavanje celijakije se zove glijadin, u raži se zove secalin, a u ječmu hordein. Preostale dvije aminokiseline nisu po sastavu glutenske, ali su, baš kao i glijadin, toksične za osobe oboljele od celijakije pa se svrstavaju pod zajednički nazivnik glutenskih.

Više od 20 ppm* u slučaju celijakije, a granica koja stvara smetnje (koje nisu oštećenje crijeva) kod intolerantnih je više od 100 ppm*.
*ppm (particles per milion) = mg/kg

Prosječna glutenska dijeta sadrži otprilike 10-40 g glutena dnevno.
Ta brojka se bazira na količini glutena sadržanoj u kriški bijelog kruha koja u sebi ima oko 5 g glutena (oko 10% glutena od cjelokupne težine) i količini glutena koja je sadržana u jednom obroku tjestenine 6,5 g (oko 11% glutena od cjelokupne težine).